Sydney Sweeney rozpoczęła aktorską karierę już ponad półtorej dekady temu, ale dopiero w ostatnich latach stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych aktorek w Hollywood. Po drodze miała okazję wystąpić w uznanych serialach, współpracować ze znanymi reżyserami (pamiętacie, że oglądaliśmy ją w “Pewnego razu… w Hollywood” Quentina Tarantino?) i sprawdzić się w rozmaitych gatunkach. Nie wszystkie jej występy są równie udane, a niektóre tytuły z jej udziałem okazały się klapą, ale trudno odmówić jej różnorodności i talentu. Które z jej ról wypadają najlepiej? Z okazji 29. urodzin aktorki przedstawiamy nasze propozycje.
Zaczynamy od roli z czasów, gdy Sweeney nie była w czołówce najpopularniejszych gwiazd Hollywood. W świetnych “Ostrych przedmiotach” pokazała jednak, że potrafi zrobić sporo nawet z niewielkiej roli. Jako Alice pojawia się na ekranie tylko w retrospekcjach, ale wypada przekonująco w emocjonalnych momentach i dobrze radzi sobie we wspólnych scenach z Amy Adams. Z perspektywy czasu ciekawie ogląda się tę kreację jako jeden z wcześniejszych etapów jej kariery. W tym samym roku pojawiła się zresztą też w dwóch innych serialach – “Opowieść podręcznej” oraz “Everything Sucks!“.
Przechodzimy do roli w zupełnie innym klimacie niż “Ostre przedmioty“. Jak pokaże ten ranking, Sweeney ma w swoim dorobku sporo bohaterek, które przeżywają emocjonalne załamania, traumy albo znajdują się w naprawdę nieprzyjemnych sytuacjach. “Tylko nie ty” pozwoliło jej trochę spuścić z tonu i pokazać, że drzemie w niej także komediowy potencjał (a przy okazji stało się jednym z największych hitów komercyjnych w jej karierze). Nie jest to oczywiście film, który wymaga od aktorki wspinania się na wyżyny możliwości, ale dobrze pokazuje inną stronę jej ekranowej osobowości. Sporo robi tu chemia z Glenem Powellem, na której przede wszystkim polega film.
“Nokturn” absolutnie nie jest filmem, który zapisał się w historii horroru, ale Sweeney dostała w nim rolę pozwalającą pokazać mroczniejsze oblicze. Grana przez nią Juliet jest ambitna, zazdrosna i coraz bardziej zdesperowana, by osiągnąć sukces (do poziomu zawarcia paktu z diabłem), a Sweeney z powodzeniem odgrywa to na ekranie. Krytycy porównywali film do “Czarnego łabędzia“, choć dawali do zrozumienia, że to zdecydowanie gorszy tytuł. Występ Sweeney często zaliczali jednak do mocniejszych stron filmu.
W “Pomocy domowej” Sweeney nie ma łatwego zadania, bo film z czasem coraz mocniej skręca w stronę przerysowanego thrillera, a u swojego boku aktorka ma Amandę Seyfried, która w takiej konwencji zjada resztę obsady. Bohaterka Sweeney jest początkowo wycofana i spięta, a Sydney buduje wokół siebie aurę pewnej bezbronności, która dobrze pasuje do pierwszej części historii. Im dalej w film, tym więcej okazji dostaje Sweeney, żeby pokazać energię i charakter. Wychodzi z tego obronną ręką. Rolę będzie miała okazję powtórzyć w sequelu.
6. Margret – “Eden“
“Eden” pomimo gwiazdorskiej obsady nie przyciągnął widzów (delikatnie mówiąc), ale dla Sweeney był okazją, żeby sprawdzić się w towarzystwie grupy uznanych gwiazd. Zwłaszcza że dostała rolę, którą miała okazję zdobyć uznanie krytyków. O ile recenzenci w swoich opiniach raczej chłodno oceniali film jako całość, to rola aktorki zebrała komplementy, a nawet była określana jako emocjonalne centrum filmu. Fakt, że wyróżniono ją z grupy aktorów składającej się m.in. z takich nazwisk, jak Jude Law, Vanessa Kirby czy Ana de Armas, z pewnością świadczy na jej korzyść.
5. Christy Martin – “Christy“
Christy to rola, na potrzeby której Sweeney przeszła największą wizerunkową metamorfozę. Nabrała masy mięśniowej, zmieniła fryzurę i wygląd, a do tego przeszła intensywny trening bokserski. Przygotowanie fizyczne to jednak nie wszystko, bo Sweeney musiała też pokazać kolejne oblicza Christy – w tym zawodniczkę próbującą odnaleźć się w świecie zdominowanym przez mężczyzn, czy kobietę uwikłaną w przemocowy związek. Nie wszyscy krytycy byli całkiem przekonani, że Sweeney w pełni uchwyciła złożoność Martin, ale nawet recenzje chłodniejsze wobec filmu często przyznawały, że warto docenić jej zaangażowanie. Zresztą wyraźnie była z tego filmu bardzo dumna.
W pierwszym sezonie serialu Mike’a White’a Sweeney dostała rolę Olivii Mossbacher, czyli nastolatki, która ma opinię na każdy temat i bardzo chętnie dzieli się nią z innymi. Jest przy tym przekonana, że przejrzała świat na wylot, choć sama nie zawsze zauważa własne przywileje i sprzeczności. Sweeney świetnie bawi się tą postacią. Olivia potrafi być jednocześnie irytująca i zabawna, a aktorka nie musi nawet wiele mówić, żeby pokazać jej lekceważący stosunek do otoczenia – wystarczy jedno spojrzenie. Być może White skusi się kiedyś, żeby zaprosić Sydney do jednego z kolejnych sezonów?
Sweeney była nie tylko gwiazdą, lecz także producentką horroru “Niepokalana“. Wcieliła się w Cecilię, młodą zakonnicę, która odkrywa, że jest w ciąży i że klasztor, w którym się znajduje, może nie być bezpiecznym miejscem. Właściwie cała “Niepokalana” spoczywa na barkach aktorki, która z powodzeniem portretuje na ekranie rosnący strach i paranoję, a przy tym ma kilka szczególnie wymagających scen – na czele z finałem, który po premierze stał się najczęściej omawianym fragmentem filmu. Nie bez powodu, ale najlepiej zobaczyć to samemu.
To właśnie ta postać przyniosła Sweeney największą popularność i pokazała, jak dużym aktorskim potencjałem dysponuje. Nawet jeśli to, w jaki sposób Sam Levinson poprowadził jej postać, jest dyskusyjne i wywołało kontrowersje (szczególnie cały jej wątek w trzecim sezonie), to Sweeney nigdy nie zeszła poniżej świetnego poziomu. Aktorka jako Cassie potrafi mocno zirytować, rozbawić, ale też – szczególnie w pierwszym sezonie – odsłonić się emocjonalnie. Wiele jej scen działa choćby ze względu na świetną grę twarzą. To też najbardziej odważna rola w całym tym zestawieniu. Przyniosła aktorce nominację do nagrody Emmy (podobnie zresztą, jak wcześniej opisywany występ w “Białym Lotosie“).
1. Reality Winner – “Reality“
Formalnie “Reality” jest może najmniej widowiskową pozycją w tym rankingu (przez większość seansu oglądamy kilka osób stojących w pustym pomieszczeniu) ale właśnie dlatego tak dobrze pokazuje pełnię możliwości Sweeney. Aktorka ma do dyspozycji przede wszystkim dialog, mimikę i drobne gesty. Wciela się w przesłuchiwaną tłumaczkę pracującą dla rządowej agencji (scenariusz został oparty na transkrypcji faktycznej rozmowy), w sytuacji, która z każdą minutą staje się dla niej coraz bardziej stresująca. Bardzo ciekawie ogląda się, jak twarz i postura Sweeney zmieniają się z każdą chwilą – a w osiągnięciu tego na pewno pomogło jej to, że film był kręcony chronologicznie.
Jakie inne role Sweeney zrobiły na was wrażenie? “Kresy szczerości“? “Kiedy nikt nie patrzy“? A może “Americana“? Czekamy na komentarze.