Na festiwalu w Wenecji<\/a> poprzeczka zaczyna si\u0119 podnosi\u0107. Mistrz Martin McDonagh<\/a> spotyka mistrza Wernera Herzoga<\/a>: obaj przywie\u017ali na Lido ciekawe aktorskie duety. Pierwszy \u2013\u00a0Johna Malkovicha<\/a> i Sama Rockwella<\/a>, drugi \u2013 siostry Rooney<\/a> i Kate Mar\u0119<\/a>. A kt\u00f3ry z film\u00f3w okaza\u0142 si\u0119 lepszy: “Dziki Ko\u0144 Dziewi\u0119\u0107<\/a>” o dw\u00f3ch agentach CIA w Chile lat 70. czy “Bucking Fastard<\/a>” o \u017cyj\u0105cych unisono siostrach? Recenzuj\u0105 Ma\u0142gorzata Steciak i Jakub Popielecki.\u00a0<\/strong><\/p>\n Ko\u0144 by si\u0119 u\u015bmia\u0142<\/strong> Czy dinozaury mia\u0142y dusz\u0119?<\/i> Tak ma rozpocz\u0105\u0107 si\u0119 autobiografia Chrisa, granego przez Johna Malkovicha<\/a> agenta CIA, kt\u00f3remu w terminalnej fazie choroby nowotworowej zebra\u0142o si\u0119 na wspominki. M\u0119\u017cczyzna wyrusza z przyjacielem i koleg\u0105 z pracy, Lee (Sam Rockwell<\/a>), na tygodniow\u0105 wycieczk\u0119 na Wysp\u0119 Wielkanocn\u0105, by uporz\u0105dkowa\u0107 my\u015bli i przy okazji przygotowa\u0107 notatki do ksi\u0105\u017cki. W tek\u015bcie maj\u0105 znale\u017a\u0107 si\u0119 tak\u017ce m.in. narracja z perspektywy guza (ma wad\u0119 wymowy), nieoczywiste triki przydatne w codziennej pracy szpiega (\u017carty z os\u00f3b niskoros\u0142ych) oraz rozwa\u017cania na temat zasad savoir vivre<\/i> podczas zabijania. Brzmi jak ciep\u0142e kluchy i nie\u015bmieszne wujkowe \u017carty? Ale to “Dziki Ko\u0144 Dziewi\u0119\u0107<\/a>” Martina McDonagha<\/a>, mistrza dialog\u00f3w, kt\u00f3ry opanowa\u0142 do perfekcji konwencj\u0119 komedii kumpelskiej i u\u017cywa jej do rozk\u0142adania na czynniki pierwsze skomplikowanych m\u0119skich relacji.\u00a0 <\/p>\n “Dziki Ko\u0144 Dziewi\u0119\u0107” \u2013 zwiastun<\/sup><\/p>\n Chris to wieloletni agent CIA, kt\u00f3ry na d\u0142ugiej li\u015bcie swoich zawodowych “sukces\u00f3w” wylicza m.in. interwencje w Gwatemali w 1954, Kongo w 1960 czy… Dallas w 1963. Swoj\u0105 ostatni\u0105 misj\u0119 odbywa w Chile w 1973 roku. Krajem rz\u0105dzi lewicowy prezydent Salvator Allende, ale ju\u017c wkr\u00f3tce odb\u0119dzie si\u0119 zamach stanu, w wyniku kt\u00f3rego w\u0142adz\u0119 obejmie wojskowa junta pod przewodnictwem Augusto Pinocheta. Chris i jego kompan Lee doskonale o tym wiedz\u0105, bo wsp\u00f3lnie z ameryka\u0144skim rz\u0105dem stoj\u0105 na czele operacji, kt\u00f3ra ma na celu destabilizacj\u0119 kolejnej demokracji. Czy raczej, jak patrz\u0105 na to agenci, kolejny “sukces” agencji wywiadowczej do dodania do portfolio. Lee martwi si\u0119 jednak o chorego przyjaciela, kt\u00f3remu coraz cz\u0119\u015bciej zdarzaj\u0105 si\u0119 w pracy dziwne wpadki. Podczas obserwacji Chris robi si\u0119 nieostro\u017cny, na lotnisku nonszalancko opowiada przypadkowo spotkanym studentkom o planowanym zamachu. Zupe\u0142nie jakby nic go ju\u017c nie obchodzi\u0142o albo jakby z wiekiem zacz\u0105\u0142 traci\u0107 kontakt z rzeczywisto\u015bci\u0105. <\/p>\n Ca\u0142\u0105 recenzj\u0119 filmu\u00a0“Dziki Ko\u0144 Dziewi\u0119\u0107<\/a>” mo\u017cna przeczyta\u0107\u00a0POD LINKIEM TUTAJ<\/a>.\u00a0<\/strong><\/p>\n ***<\/p>\n <\/p>\n Herner Werzog<\/strong> Ja kontra \u015bwiat \u2013 klasyczny konflikt z filmu Wernera Herzoga<\/a>. Pomy\u015blcie tylko o Fitzcarraldo transportuj\u0105cym statek parowy przez amazo\u0144sk\u0105 d\u017cungl\u0119. O Brunonie Stroszku, outsiderze zar\u00f3wno w Niemczech, jak i w USA. O pingwinie ze “Spotka\u0144 na kra\u0144cach \u015bwiata<\/a>“, kt\u00f3ry z niewyja\u015bnionych przyczyn p\u0119dzi ku nieosi\u0105galnemu horyzontowi. Przypomnijcie sobie oryginalny niemiecki tytu\u0142 “Zagadki Kaspara Hausera<\/a>“: “Ka\u017cdy sobie, a B\u00f3g przeciw wszystkim”.\u00a0 <\/p>\n Ju\u017c na pierwszy rzut oka wida\u0107, \u017ce “Bucking Fastard<\/a>” przynosi kolejn\u0105 ods\u0142on\u0119 odwiecznego Herzogowskiego konfliktu. Ale co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o. Po pierwsze: re\u017cyser pyta tym razem, czy walcz\u0105ce ze \u015bwiatem “ja” musi koniecznie istnie\u0107 w liczbie pojedynczej. Po drugie: robi to w du\u017co lu\u017aniejszym tonie, bez nuty samob\u00f3jczej fiksacji. Dojrza\u0142 czy si\u0119 zestarza\u0142? Rozlu\u017ani\u0142 si\u0119 czy przesta\u0142o mu zale\u017ce\u0107?\u00a0 <\/p>\n “Bucking Fastard”<\/sup><\/p>\n Bohaterkami “Bucking Fastard<\/a>” s\u0105 dwie mieszkaj\u0105ce w Irlandii siostry, Jean i Joan Holbrooke. Kobiety \u017cyj\u0105 unisono: ubieraj\u0105 si\u0119 tak samo, m\u00f3wi\u0105 jednym g\u0142osem i kochaj\u0105 tego samego m\u0119\u017cczyzn\u0119. To podwojenie jest dodatkowo zdublowane w castingu: siostry Holbrooke graj\u0105 siostry Mara, Kate<\/a> i Rooney<\/a>. Herzog<\/a> przeciwstawia im za\u015b \u2013 po swojemu \u2013 ca\u0142y \u015bwiat. Ludzi i ich instytucje, flor\u0119 i faun\u0119, dobre i z\u0142e intencje, fakty i mity. Jean i Joan s\u0105 dla nich lustrem, ale te\u017c lustrem dla siebie samych. W tytule filmu figlarnie zamieniono dwa s\u0142owa literkami i re\u017cyser po prostu idzie za ciosem. Obserwuje, jak zacieraj\u0105 si\u0119 granice mi\u0119dzy dwoma osobnymi bytami, ale szuka te\u017c moment\u00f3w, gdzie wkrada si\u0119 dysonans. <\/p>\n Ca\u0142\u0105 recenzj\u0119 filmu “Bucking Fastard<\/a>” mo\u017cna przeczyta\u0107 POD LINKIEM TUTAJ<\/a>.\u00a0<\/strong><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Na festiwalu w Wenecji poprzeczka zaczyna si\u0119 podnosi\u0107. Mistrz Martin McDonagh spotyka mistrza Wernera Herzoga: obaj przywie\u017ali na Lido ciekawe aktorskie duety. Pierwszy \u2013\u00a0Johna Malkovicha i Sama Rockwella, drugi \u2013 siostry Rooney i Kate Mar\u0119. A kt\u00f3ry z film\u00f3w okaza\u0142 si\u0119 lepszy: “Dziki Ko\u0144 Dziewi\u0119\u0107” o dw\u00f3ch agentach CIA w Chile lat 70. czy “Bucking<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":30981,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-30980","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/30980","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=30980"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/30980\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/30981"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=30980"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=30980"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=30980"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}“Dziki Ko\u0144 Dziewi\u0119\u0107<\/a>“<\/strong>, re\u017c. Martin McDonagh<\/a><\/h2>\n
autorka: Ma\u0142gorzata Steciak <\/p>\nrecenzja filmu “Bucking Fastard<\/a>“, re\u017c. Werner Herzog<\/a><\/strong><\/h2>\n
autor: Jakub Popielecki <\/p>\n![\"Bucking-fastard](\"https:\/\/fwcdn.pl\/nph\/1032473\/2026\/76705.2.jpg\")
<\/a><\/p>\n<\/div>\n