![\"CANNES](\"https:\/\/fwcdn.pl\/nph\/1032473\/2026\/73406_1.11.jpg\")
<\/picture><\/div>\nDzi\u015b prosto z Cannes<\/a> mamy dla Was recenzje dw\u00f3ch film\u00f3w. Jednym z nich jest korea\u0144skie “Hopeu<\/a>“, o kt\u00f3rym \u0141ukasz Ma\u0144kowski pisze: Sto sze\u015b\u0107dziesi\u0105t minut filmowego ekstremum. Bez chwili wytchnienia, ale bez zadyszki, a wszystko na jednym wdechu<\/i>. Czy wobec tego tw\u00f3rcy “Lamentu<\/a>” znowu wysz\u0142o arcydzie\u0142o?\u00a0<\/strong><\/p>\n Maciej Satora ogl\u0105da\u0142 natomiast dzie\u0142o L\u00e1szl\u00f3 Nemesa<\/a> o bohaterskim francuskim rewolucjoni\u015bcie Jeanie Moulinie i zapewnia, \u017ce: \u017baden tytu\u0142 z tegorocznego konkursu w Cannes nie wygl\u0105da\u0142 tak pi\u0119knie<\/i>. <\/p>\n Fragmenty obu recenzji znajdziecie poni\u017cej. Ca\u0142e s\u0105 dost\u0119pne na ich kartach.\u00a0 <\/p>\n Kolejne recenzje canne\u0144skich premier ju\u017c nied\u0142ugo! <\/p>\n Dwadzie\u015bcia cztery ssibal <\/i>na sekund\u0119<\/strong> Ssibal<\/i>. S\u0142owo, kt\u00f3re zaczyna i ko\u0144czy w\u0142a\u015bciwie ka\u017cdy dialog w \u201eHope<\/a>\u201d. Je\u015bli Korea\u0144czycy i Polacy maj\u0105 co\u015b wsp\u00f3lnego \u2013 a maj\u0105 wiele \u2013 to zami\u0142owanie do klni\u0119cia jest jedn\u0105 z tych rzeczy. W \u015bwiecie Na Hong-jina<\/a> cz\u0142owiek odnajduje si\u0119 wi\u0119c jak w domu. Jego powr\u00f3t po genialnym \u201eLamencie<\/a>\u201d nale\u017cy do tych absolutnie nieoczekiwanych: \u201eHope<\/a>\u201d dos\u0142ownie wje\u017cd\u017ca w canne\u0144sk\u0105 stawk\u0119 i po drodze demoluje wszelkie oczekiwania oraz konkursowe \u015bredniaki. Po pos\u0119pnych krymina\u0142ach i szama\u0144skich horrorach przysz\u0142a pora na maksymalistyczne monster movie<\/i> \u2013 takie, jakiego nie by\u0142o od czasu \u201eThe Host<\/a>\u201d. Mam te\u017c wra\u017cenie, \u017ce Na przy okazji ustanowi\u0142 nowy rekord ekranowych przekle\u0144stw w korea\u0144skim kinie. <\/p>\n Sto sze\u015b\u0107dziesi\u0105t minut filmowego ekstremum. Bez chwili wytchnienia, ale bez zadyszki, a wszystko na jednym wdechu. Intensywno\u015b\u0107 \u201eHope<\/a>\u201d jest wr\u0119cz fizyczna \u2013 podobno jeden z krytyk\u00f3w ogl\u0105da\u0142 film na stoj\u0105co w Bazin, bo nie by\u0142 w stanie wysiedzie\u0107 tego tempa. I co\u015b w tym jest, bo po seansie sam czu\u0142em si\u0119, jakbym przez kilka godzin biega\u0142 w VR-owym headsecie, a \u017ceby wr\u00f3ci\u0107 z canne\u0144skiego pa\u0142acu do mieszkania, potrzebowa\u0142em GPS-a. Najlepsza wiadomo\u015b\u0107 tegorocznego Cannes? Na Hong-jin<\/a> is back<\/i>. <\/p>\n Przez pierwsze czterdzie\u015bci minut jeste\u015bmy w znakomitym tropicielskim thrillerze. W samym \u015brodku fikcyjnego portu Hopeu, kt\u00f3ry le\u017cy przy korea\u0144skiej strefie zdemilitaryzowanej. Najpierw biegniemy tropem tajemniczego monstrum, kt\u00f3re demoluje wszystko na swojej drodze, a chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej sami zaczynamy przed nim ucieka\u0107. Tak wygl\u0105da pierwsza godzina filmu \u2013 nieustanny sprint, podczas kt\u00f3rego ca\u0142y czas czu\u0107 na karku oddech ludzi desperacko pr\u00f3buj\u0105cych obroni\u0107 Hopeu. Troch\u0119 jak w najlepszym survival horrorze, tylko \u017ce wszystkim steruje Na Hong-jin<\/a> w swojej absolutnie najwy\u017cszej formie. <\/p>\n Ca\u0142\u0105 recenzj\u0119 filmu “Hopeu<\/a>” przeczytacie na jego karcie POD LINKIEM TUTAJ<\/a>.<\/i><\/strong><\/p>\n Jeszcze nie zgin\u0119\u0142a, kiedy my\u2026<\/strong> Ikonografia kina wojennego nauczy\u0142a nas, \u017ce aktywny op\u00f3r przeciw nazistowskiej okupacji posiada dwa dominuj\u0105ce oblicza: pal\u0105cego papierosa spiskowca i krwawi\u0105cego ka\u017cdym centymetrem cia\u0142a wi\u0119\u017ania. Z \u017cyciorysu Jeana Moulina (w filmie granego przez Gillesa Lellouche\u2019a<\/a>) \u2013 francuskiego bohatera narodowego odpowiedzialnego za zjednoczenie w 1943 roku rozproszonych po kraju organizacji podziemnych \u2013 L\u00e1szl\u00f3 Nemes<\/a> z sukcesem potrafi wyci\u0105gn\u0105\u0107 je oba. Jego najnowszy projekt mo\u017ce i przez d\u0142ugi czas wygl\u0105da jak stylowe kino noir o panach z kapeluszami na g\u0142owach, idea\u0142ami w sercu i fa\u0142szywymi dokumentami w portfelach, ale nie dajcie si\u0119 zwie\u015b\u0107 gatunkowym atrybutom. Autor \u201eSyna Szaw\u0142a<\/a>\u201d znowu wsta\u0142 i wybra\u0142 przemoc. <\/p>\n Spotkania po latach cz\u0119\u015bciej ni\u017c wspomnienia wydobywaj\u0105 r\u00f3\u017cnice, zgrzyty z wyrytym w pami\u0119ci obrazem. W kinie Nemesa<\/a> obraz ten wydawa\u0142 si\u0119 dot\u0105d jasno zdefiniowany przez duchot\u0119 i klaustrofobi\u0119 kadru. Kamera blisko przyci\u015bni\u0119ta do ramienia bohater\u00f3w, jakby szukaj\u0105ca za nim kryj\u00f3wki, budowa\u0142a portrety opresyjnych czas\u00f3w zar\u00f3wno w jego oscarowym debiucie, jak i p\u00f3\u017aniejszym \u201eSchy\u0142ku dnia<\/a>\u201d, staj\u0105c si\u0119 g\u0142\u00f3wnym znakiem rozpoznawczym stylu re\u017cysera.\u00a0 <\/p>\n \u201eMoulin<\/a>\u201d otwiera jednak szeroka panorama kr\u0119conego noc\u0105 rozlewiska: malarski krajobraz, zaburzony przez dwa malutkie spadochrony powiewaj\u0105ce na horyzoncie. Cz\u0142onkowie francuskiego ruchu oporu wlatuj\u0105 w kadr niespiesznie, ale nawet gdy ju\u017c si\u0119 w nim znajd\u0105, film nie zaw\u0119\u017ca swojego k\u0105ta patrzenia. Dop\u00f3ki bohaterowie maj\u0105 przestrze\u0144 dzia\u0142ania, posiada j\u0105 przed oczami tak\u017ce widz \u2013 tak za\u0142o\u017cy\u0142 sobie Nemes, dlatego te\u017c ogranicza j\u0105 konsekwentnie dopiero wraz z narastaniem opresji wok\u00f3\u0142 pojmanych postaci. Jego opowie\u015b\u0107 o uchwyceniu, zdemaskowaniu i torturowaniu Jeana Moulina pozwala sobie wi\u0119c wykorzysta\u0107 obraz do adekwatnego towarzyszenia scenariuszowi. <\/p>\n Ca\u0142\u0105 recenzj\u0119 filmu “Moulin<\/a>” przeczytacie na jego karcie POD LINKIEM TUTAJ<\/a>.<\/i><\/strong><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dzi\u015b prosto z Cannes mamy dla Was recenzje dw\u00f3ch film\u00f3w. Jednym z nich jest korea\u0144skie “Hopeu”, o kt\u00f3rym \u0141ukasz Ma\u0144kowski pisze: Sto sze\u015b\u0107dziesi\u0105t minut filmowego ekstremum. Bez chwili wytchnienia, ale bez zadyszki, a wszystko na jednym wdechu. Czy wobec tego tw\u00f3rcy “Lamentu” znowu wysz\u0142o arcydzie\u0142o?\u00a0 Maciej Satora ogl\u0105da\u0142 natomiast dzie\u0142o L\u00e1szl\u00f3 Nemesa o bohaterskim francuskim<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":30767,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-30766","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/30766","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=30766"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/30766\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/30767"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=30766"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=30766"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.hic.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=30766"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Recenzja filmu “Hopeu<\/a>“, re\u017c. Na Hong-jin<\/a><\/strong><\/h2>\n
autor: \u0141ukasz Ma\u0144kowski <\/p>\nRecenzja filmu “Moulin<\/a>“, re\u017c. L\u00e1szl\u00f3 Nemes<\/a><\/strong><\/h2>\n
autor: Maciej Satora <\/p>\n![\"](\"https:\/\/fwcdn.pl\/nph\/1032473\/2026\/73405.2.jpg\")
<\/a><\/p>\n<\/div>\n