![\"CANNES:](\"https:\/\/fwcdn.pl\/nph\/1032473\/2026\/73134_1.11.jpg\")
<\/picture><\/div>\nDzi\u015b rozpoczyna si\u0119 79. Mi\u0119dzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes<\/a> \u2013 doroczne \u015bwi\u0119to kina organizowane na Lazurowym Wybrze\u017cu. Nasz redaktor Maciej Satora ju\u017c pewnie czeka w kolejce po odbi\u00f3r festiwalowej akredytacji, by razem ze wsp\u00f3\u0142pracownikami Filmwebu m\u00f3c zrecenzowa\u0107 najgor\u0119tsze tegoroczne premiery kina artystycznego. Zanim to si\u0119 jednak stanie, przeczytajcie jego tekst o oczekiwaniach dotycz\u0105cych tegorocznej edycji imprezy.\u00a0<\/strong><\/p>\n Gdy przed tygodniem trzeciego dnia maj\u00f3wki na le\u017caku wcina\u0142em kark\u00f3wk\u0119 z grilla, nagle przygrza\u0142o, a moja czapka przecie\u017c zosta\u0142a w domu. Nie wiem, jak mog\u0142em do tego dopu\u015bci\u0107, bo od swojego pierwszego festiwalu w Cannes w 2023 roku w cieplejsze dni nosz\u0119 j\u0105 codziennie przypi\u0119t\u0105 gdzie\u015b do ucha plecaka. S\u0142o\u0144ce nad Lazurowym Wybrze\u017cem tuli w maju ze zdwojon\u0105 moc\u0105. Raptem p\u00f3\u0142 godziny k\u0105pieli w morzu wystarczy\u0142o wtedy, \u017cebym trzy dni przele\u017ca\u0142 w \u0142\u00f3\u017cku z udarem s\u0142onecznym. Pierwsze efekty poczu\u0142em chwil\u0119 po wyj\u015bciu z wody, gdy z mokrymi w\u0142osami wchodzi\u0142em na seans “Asteroid City<\/a>” Wesa Andersona<\/a>. Zacz\u0119\u0142o si\u0119 od zimnego potu, potem mroczki przed oczami, temperatura i totalne niezrozumienie, co w\u0142a\u015bnie dzieje si\u0119 przede mn\u0105 na ekranie. Francuskie \u015bwi\u0119to kina widzia\u0142o w swojej historii lepsze debiuty. <\/p>\n “Asteroid City”<\/sup><\/p>\n No i tak mi\u0119dzy kolejnymi k\u0119sami kark\u00f3wki wpad\u0142em w czelu\u015bci rozkminki, Cannes nie pozwoli\u0142o mi ju\u017c wyrzuci\u0107 si\u0119 z g\u0142owy. Mam to szcz\u0119\u015bcie, \u017ce na najwa\u017cniejszy festiwal filmowy na \u015bwiecie od pocz\u0105tku je\u017cd\u017c\u0119 w towarzystwie przyjaci\u00f3\u0142. Niezobowi\u0105zuj\u0105ce piwko w ogrodzie w moment zamieni\u0142o si\u0119 wi\u0119c w pieczo\u0142owite planowanie i nostalgiczne wycieczki (pami\u0119tacie, jak Arthur pokaza\u0142 dup\u0119 przed pa\u0142acem festiwalowym???<\/i>). Tylko przysz\u0142o\u015b\u0107 i przesz\u0142o\u015b\u0107 \u2013 “teraz” b\u0119dzie liczy\u0142o si\u0119 kiedy indziej. <\/p>\n Napisz o tym, no wiesz, na co czekasz, co chcia\u0142by\u015b zobaczy\u0107<\/i> \u2013 szepn\u0105\u0142 mi w redakcji prze\u0142o\u017cony, wi\u0119c oto og\u0142aszam, \u017ce najbardziej chcia\u0142bym w ko\u0144cu zobaczy\u0107 zdobywc\u0119 Z\u0142otej Palmy, najlepiej w dniu jego premiery. Raz pomin\u0105\u0107 zwyci\u0119ski film na festiwalu to niefart nowicjusza, ale dwa to ju\u017c niez\u0142a anegdota. Przyznaj\u0119 wi\u0119c, \u017ce i “Anatomi\u0119 upadku<\/a>” (daj spok\u00f3j, kim niby jest ta ca\u0142a Justine Triet<\/a>?<\/i>) i “To by\u0142 zwyk\u0142y przypadek<\/a>” (po gorszym “Nied\u017awiedzie nie istniej\u0105<\/a>” wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce Panahi<\/a> najciekawsze projekty ma ju\u017c za sob\u0105) zwyczajnie zignorowa\u0142em \u2013 kosztem jakiego\u015b posi\u0142ku, niedoko\u0144czonego tekstu czy dw\u00f3ch godzin wyszarpanych na regeneracj\u0119. Pomin\u0105\u0107 Palm\u0119 to zreszt\u0105 wcale nietrudna sztuka. Romantyczn\u0105 fantazj\u0119 o napajaniu si\u0119 kinem i pi\u0119ciu filmach dziennie mo\u017cna sobie w\u0142o\u017cy\u0107 mi\u0119dzy bajki \u2013 dziennikarz nie jedzie do Cannes, \u017ceby ogl\u0105da\u0107, tylko \u017ceby pisa\u0107, bo jak podsumowa\u0142 Tadeusz Sobolewski: To nie tylko \u015bwi\u0119to kina, to tak\u017ce \u015bwi\u0119to krytyki<\/i>. W zesz\u0142ym roku w ci\u0105gu 11 dni imprezy uda\u0142o mi si\u0119 wyl\u0105dowa\u0107 na 19 seansach, a i tak mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce przy takiej liczbie recenzji do opublikowania gram z losem w ruletk\u0119 o zbyt wysokie stawki. <\/p>\n “Minotaur”<\/sup><\/p>\n \u017beby i w tym roku nie pozwoli\u0107 sobie zachorowa\u0107 na FOMO, nie pomin\u0119 seansu “Minotaura<\/a>” Andrieja Zwiagincewa<\/a>, kt\u00f3ry po prawie dziesi\u0119ciu latach wraca na festiwal z fabu\u0142\u0105 o zdradzanym przez \u017con\u0119 oligarsze przygotowuj\u0105cym si\u0119 do przeprowadzenia grupowych zwolnie\u0144. Ci\u0105gle nie wiem, jak czuj\u0119 si\u0119 z wpuszczaniem tego typu “dobrych Rosjan” na czerwone dywany, ale wiem, \u017ce festiwal ma si\u0119 z tym ca\u0142kiem w porz\u0105dku. Jednym z najwi\u0119kszych wydarze\u0144 pobocznej sekcji Quinzaine des Cin\u00e9astes pozostaje premiera angloj\u0119zycznego debiutu Kantemira Ba\u0142agowa<\/a> \u2013 tego od “Wysokiej dziewczyny<\/a>” i “Blisko\u015bci<\/a>“, ucznia Aleksandra Sokurowa<\/a>. W zesz\u0142ym roku sporym echem odbi\u0142 si\u0119 z kolei pokaz nowego filmu Kiri\u0142\u0142a Sieriebriennikowa<\/a>\u00a0\u2013\u00a0debaty o zasadno\u015bci tej premiery na festiwalu mocno podzieli\u0142y polskie \u015brodowisko nad przypalonym neapolita\u0144skim plackiem w knajpce nieopodal Pa\u0142acu. Z Palmy dla Zwiagincewa<\/a> jednak jako\u015b przesadnie bym si\u0119 nie cieszy\u0142, z wielu powod\u00f3w. We\u017amy chocia\u017c konkurencj\u0119 ze strony rodaka Paw\u0142a Pawlikowskiego<\/a>. “Fatherland<\/a>” opowie histori\u0119 Tomasza Manna (Hanns Zischler<\/a>) i jego c\u00f3rki Eriki (Sandra Huller<\/a>) wracaj\u0105cych do podzielonych Niemiec po koszmarze II wojny \u015bwiatowej. W podr\u00f3\u017cy od Frankfurtu po Weimar zag\u0142\u0119bi\u0105 si\u0119 pewnie w znajome dla tw\u00f3rcy “Idy<\/a>” i “Zimnej wojny<\/a>” tematy odbudowuj\u0105cej si\u0119 Europy i zakopanej to\u017csamo\u015bci, ale w nowej dla niego konwencji drogi, ruchu i zerkania przez szyb\u0119 samochodu.\u00a0 <\/p>\n “Fatherland”<\/sup><\/p>\n Tak silne emocje patriotyczne odpalaj\u0105 si\u0119 u mnie jedynie podczas meczu kadry i premiery filmu Polaka na mi\u0119dzynarodowym festiwalu filmowym, ale w tym roku ich skala zaskakuje nawet mnie samego. To chyba przez to, \u017ce o “Fatherland<\/a>” po cichu m\u00f3wi si\u0119 jako o g\u0142\u00f3wnym faworycie: wp\u0142ywowi dziennikarze przytakuj\u0105 wpisom w mediach spo\u0142eczno\u015bciowych, bukmacherzy ustalaj\u0105 niskie kursy, a Niemcy ju\u017c \u015bcigaj\u0105 si\u0119 z nami o prawo zg\u0142oszenia filmu do przysz\u0142orocznych Oscar\u00f3w jako “swojaka”. Grzeje mnie to ponad miar\u0119, bo nie jestem pewny, czy na Lazurowym Wybrze\u017cu pojawiali\u015bmy si\u0119 w roli faworyta\u2026 kiedykolwiek. Mo\u017ce w 1994, kiedy Quentin Tarantino<\/a> ze swoim “Pulp Fiction<\/a>” ostatecznie wyszarpa\u0142 Palm\u0119 Krzysztofowi Kie\u015blowskiemu<\/a>; w czasach, gdy moi rodzice jeszcze si\u0119 nie poznali. <\/p>\n Jak ju\u017c przy tw\u00f3rcy “Trzech kolor\u00f3w<\/a>” jeste\u015bmy, “Historie r\u00f3wnoleg\u0142e<\/a>” b\u0119d\u0105 mia\u0142y premier\u0119 na festiwalu r\u00f3wnolegle (hehe) z “Fatherland<\/a>” i to ju\u017c wystarczaj\u0105co dobry pow\u00f3d, \u017ceby 14 maja ustanowi\u0107 oficjalnie Dniem Triumfu Polskiej Kinematografii. Asghar Farhadi<\/a>, zdobywca Oscara i Z\u0142otej Palmy dok\u0142adnie przed dekad\u0105 przywozi do Cannes swoj\u0105 wariacj\u0119 na temat sz\u00f3stej cz\u0119\u015bci “Dekalogu<\/a>“. Ten polski sen nie by\u0142by mo\u017cliwy, gdyby nie starania Macieja Musia\u0142a<\/a> \u2013 dla was Tomka z “Rodzinki.pl<\/a>“, dla mnie wielkiego szefa, turbokozaka i cudotw\u00f3rcy, kt\u00f3ry zamiast odcina\u0107 kupony od popularno\u015bci staje si\u0119 \u015bwiatowym ambasadorem polskiej sztuki filmowej.\u00a0 <\/p>\n “Historie r\u00f3wnoleg\u0142e”<\/sup><\/p>\n Doktor Strange w alternatywnej wersji “Wojny bez granic<\/a>” widzi miliony symulacji kupczenia dziedzictwem Kie\u015blowskiego<\/a> i Piesiewicza<\/a>. Tylko w jednej z nich powstaje projekt dziesi\u0119ciu pe\u0142nych metra\u017cy, w kt\u00f3ry zaanga\u017cowani zostaj\u0105 mi\u0119dzy innymi Asghar Farhadi<\/a> i Lee Chang-dong<\/a> (jego przykazanie ukryte pod tytu\u0142em “Possible Love<\/a>” ju\u017c przechodzi proces postprodukcji), absolutni giganci graj\u0105cy ju\u017c tylko w swoich w\u0142asnych ligach. Cho\u0107 wiem o tym ju\u017c od jakiego\u015b czasu, ci\u0105gle nie dowierzam, \u017ce to naprawd\u0119 si\u0119 dzieje \u2013 na sali kinowej b\u0119d\u0119 szczypa\u0142 si\u0119 po przedramieniu w przerwach od spisywania notatek. <\/p>\n Du\u017ce nadzieje wi\u0105\u017c\u0119 te\u017c z premier\u0105 “Fjordu<\/a>“, pierwszego projektu Cristiana Mungiu<\/a> kr\u0119conego poza rodzinn\u0105 Rumuni\u0105. Z plakatu filmu u\u015bmiechaj\u0105 si\u0119 przytuleni do siebie Renate Reinsve<\/a> i nierozpoznawalny Sebastian Stan<\/a> w towarzystwie gromadki dzieci. Spos\u00f3b ich wychowania ma okaza\u0107 si\u0119 zapalnikiem narastaj\u0105cego spo\u0142ecznego napi\u0119cia po tym, gdy rodzina z Europy Wschodniej podejmuje decyzj\u0119 o wyprowadzce do post\u0119powej Norwegii. Na ciele jednego z syn\u00f3w kto\u015b zauwa\u017ca siniaki, co pr\u0119dko anga\u017cuje zbiorowo\u015b\u0107, zaalarmowan\u0105 opiek\u0119 spo\u0142eczn\u0105, a w konsekwencji \u2013 wymiar sprawiedliwo\u015bci. Klincze r\u00f3\u017cnych system\u00f3w warto\u015bci od zawsze by\u0142y specjalno\u015bci\u0105 kina Mungiu<\/a>, cho\u0107 dotychczas patrzy\u0142 raczej na napi\u0119cia znajome, dostrzegane w trakcie spaceru po prowincji czy wertowania zapisk\u00f3w z lokalnej historii.\u00a0 <\/p>\n “Fjord”<\/sup><\/p>\n Zmiana szeroko\u015bci geograficznej wi\u0105\u017ce si\u0119 z pewnym ryzykiem dla niuans\u00f3w opowie\u015bci \u2013 pokazywali to przez lata cho\u0107by mistrzowie azjatyckiego kina, kt\u00f3rzy nagle tracili talent po przenosinach na Zach\u00f3d \u2013 tym bardziej \u017ce Rumun podnosi r\u0119k\u0119 na system innego pa\u0144stwa, w realiach kt\u00f3rego nie dorasta\u0142 i nie funkcjonowa\u0142. A jednak, co\u015b mi podpowiada, \u017ce je\u015bli w blokach startowych grzeje si\u0119 jaki\u015b czarny ko\u0144, to siedzi na nim w\u0142a\u015bnie Mungiu<\/a> \u2013 jedyny w stawce zdobywca canne\u0144skiej potr\u00f3jnej korony (Z\u0142ota Palma, najlepsza re\u017cyseria, najlepszy scenariusz). <\/p>\n Zwiagincew<\/a>, Pawlikowski<\/a>, Farhadi<\/a>, Mungiu<\/a> \u2013 takich powrot\u00f3w jest w tegorocznym programie znacznie wi\u0119cej, z p\u00f3\u0142 konkursu g\u0142\u00f3wnego to nowe dzie\u0142a tw\u00f3rc\u00f3w, kt\u00f3rzy w Cannes kupili sobie ju\u017c pewnie mieszkanko dla cel\u00f3w optymalizacyjnych. Jestem za m\u0142ody sta\u017cem, \u017ceby upatrywa\u0107 w tym rozczarowuj\u0105cej powt\u00f3rki z rozrywki, za to na szcz\u0119\u015bcie nie a\u017c tak m\u0142ody, \u017ceby ca\u0142y ostatni miesi\u0105c min\u0105\u0142 mi pod k\u0105tem nadrabiania rumu\u0144skich dramat\u00f3w o aborcji.Na cz\u0119\u015b\u0107 z tych premier czekam przez sympatyczne wspomnienia z w\u0142asnego filmowego dorastania; tak jest z Hirokazu Koreed\u0105<\/a>, bohaterem mojej historycznie pierwszej recenzji z Cannes, pierwszego nagranego “Movie si\u0119” i pierwszego go\u015bcinnego DKF-u poprowadzonego w kinie Amondo. Albo z Ry\u00fbsuke Hamaguchim<\/a>, dla kt\u00f3rego “Asako. Dzie\u0144 i noc<\/a>” uciek\u0142em kiedy\u015b z zaj\u0119\u0107 Edukacji dla Bezpiecze\u0144stwa w liceum. “Schy\u0142ek dnia<\/a>” L\u00e1szl\u00f3 Nemesa<\/a> ogl\u0105da\u0142em w Kice na pufie wype\u0142nionej styropianowymi kulkami, a potem, przechodz\u0105c tylko przez korytarz, poszed\u0142em nadrobi\u0107 “Lament<\/a>” Na Hong-jina<\/a> do tej ich wi\u0119kszej sali bez stopniowania \u2013 kiedy\u015b po dw\u00f3ch tak mocnych emocjonalnych ciosach wychodzi\u0142em z pokazu nawet z dobrym humorem. <\/p>\n “Histoires de la nuit”<\/sup><\/p>\n Ciekawi mnie te\u017c nowy projekt Lei Mysius<\/a>, kt\u00f3ry wymyka si\u0119 \u017celaznemu prawid\u0142u festiwalu: “Je\u015bli tylko mo\u017cesz, omijaj francuskie filmy za wszelk\u0105 cen\u0119”. Jej “Ava<\/a>” troch\u0119 po mnie sp\u0142yn\u0119\u0142a, ale “Pi\u0119\u0107 diab\u0142\u00f3w<\/a>” to ju\u017c absolutny highlight<\/i> kinowego sezonu 2022 \u2013 “Total Eclipse of the Heart” sta\u0142o si\u0119 bangerem tamtych Nowych Horyzont\u00f3w, a potem nieoficjalnym hymnem roku wszystkich wkr\u0119conych w kino artystyczne ma\u0142olat\u00f3w. “Histoires de la nuit<\/a>” z Monic\u0105 Bellucci<\/a> \u2013 film, z kt\u00f3rym przyje\u017cd\u017ca na tegoroczn\u0105 edycj\u0119 imprezy \u2013 b\u0119dzie jej debiutem w konkursie g\u0142\u00f3wnym. Takie awanse zawsze nastrajaj\u0105 pozytywnie (przypomnijcie sobie “Sir\u00e2t<\/a>” Olivera Laxe<\/a>). Oby i tym razem na soundtracku mia\u0142a utw\u00f3r, kt\u00f3ry utrzyma p\u00f3\u017aniej \u017cyw\u0105 pami\u0119\u0107 o filmie w barach karaoke i festiwalowych klubach. <\/p>\n Wiem te\u017c, czego w tym roku na Lazurowym Wybrze\u017cu nie obejrz\u0119: \u017cadnego ameryka\u0144skiego filmu tworzonego dla du\u017cego hollywoodzkiego studia \u2013 no, poza pierwsz\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 “Szybkich i w\u015bciek\u0142ych<\/a>” pokazywan\u0105 w tym roku w sekcji Midnight Screenings (seans obowi\u0105zkowy). Nie dlatego, \u017ce nie chc\u0119, ale dlatego, \u017ce zwyczajnie nie uwzgl\u0119dniono ich w programie. Studia produkuj\u0105 mniej blockbuster\u00f3w i mniej autorskich film\u00f3w ni\u017c w przesz\u0142o\u015bci<\/i> \u2013 t\u0142umaczy\u0142 tegoroczn\u0105 selekcj\u0119 dyrektor festiwalu Thierry Fr\u00e9maux, zaznaczaj\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie, \u017ce premiera w Cannes to dla wielkich wytw\u00f3rni kolejna decyzja biznesowa, kt\u00f3ra potrafi si\u0119 op\u0142aci\u0107 (“Top Gun: Maverick<\/a>“) lub niekoniecznie (“Han Solo: Gwiezdne wojny \u2013 historie<\/a>“). Efektu takiej kalkulacji najmocniej nale\u017cy upatrywa\u0107 w nieobecno\u015bci “Dnia objawienia<\/a>” Spielberga<\/a>, pewnie mniej “Odysei<\/a>” czy “Diggera<\/a>“, kt\u00f3re mimo ch\u0119ci tw\u00f3rc\u00f3w mog\u0142y nie zd\u0105\u017cy\u0107 z domkni\u0119ciem swoich proces\u00f3w postprodukcyjnych. <\/p>\n “Szybcy i w\u015bciekli”<\/sup><\/p>\n Nawet je\u015bli najwi\u0119ksi fanatycy arthouse\u2019u u\u015bmiechn\u0119li si\u0119 na wie\u015b\u0107 o blokadzie Fabryki Sn\u00f3w, nie ma co udawa\u0107, \u017ce brak ameryka\u0144skich gwiazd nie stanowi problemu dla medialnej widoczno\u015bci tegorocznej edycji. D\u0142ubi\u0105cy przy tabelkach ksi\u0119gowi musz\u0105 si\u0119 cieszy\u0107, \u017ce rzutem na ta\u015bm\u0119 uda\u0142o si\u0119 dopcha\u0107 do konkursu “Papierowego tygrysa<\/a>” Jamesa Graya<\/a> \u2013 film autorski i rzecz jasna bez mainstreamowego potencja\u0142u pokroju nowego “Mission Impossible<\/a>“, ale gwarantuj\u0105cy, \u017ce po czerwonym dywanie przespaceruj\u0105 si\u0119 Scarlett Johansson<\/a> z Adamem Driverem<\/a>. Z Nowego Jorku sw\u00f3j film przywiezie te\u017c Ira Sachs<\/a>, ale “The Man I Love<\/a>” to projekt skromny, cichy i raczej bez szans na powa\u017cniejsze nagrody, w dodatku z aktorami z hollywoodzkiego drugiego szeregu. W por\u00f3wnaniu z zesz\u0142oroczn\u0105 edycj\u0105, gdzie co drugi dzie\u0144 do kamer machali Paul Mescal<\/a>, Emma Stone<\/a>, Pedro Pascal<\/a> czy Robert Pattinson<\/a>, ich obecno\u015b\u0107 to raczej niewielka pociecha. <\/p>\n To wszystko jednak przede mn\u0105. W czasie, gdy ten tekst zawi\u015bnie na stronie g\u0142\u00f3wnej, stoj\u0119 ju\u017c pewnie w kolejce po odbi\u00f3r akredytacji, a zza namiotu nie\u015bmia\u0142o wygl\u0105da morze. Przestrze\u0144 przed Pa\u0142acem powoli zaczyna si\u0119 zag\u0119szcza\u0107. Gwardia z karabinami strze\u017ce ruchu z jednej strony ulicy, z drugiej nadci\u0105gaj\u0105 rzesze dziennikarzy z walizkami \u2013 niby nadgryzieni rutyn\u0105 fachu i upadaj\u0105c\u0105 pozycj\u0105 medi\u00f3w, a ju\u017c od wjazdu na Boulevard Carnot rozgl\u0105daj\u0105cy si\u0119 na wszystkie strony jak zaprz\u0119g radosnych labrador\u00f3w. Jeszcze p\u00f3\u0142 godziny temu siedzia\u0142em przecie\u017c za nimi, czuj\u0105c si\u0119 jak uczniak doje\u017cd\u017caj\u0105cy na koloni\u0119 po kilkunastu godzinach jazdy autokarem. <\/p>\n Podr\u00f3\u017c z lotniska w Nicei pod bramy Pa\u0142acu Festiwalowego trwa oko\u0142o godziny i na ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie dla prasy pozostaje ca\u0142kowicie darmowa \u2013 na wydatki jeszcze przyjdzie czas, po kt\u00f3rym przyjdzie czas narzekania na te wydatki. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 trasy pokonuje si\u0119, p\u0119dz\u0105c ekspres\u00f3wk\u0105, z kt\u00f3rej w ko\u0144cu zje\u017cd\u017camy na wysoko\u015bci miejscowo\u015bci Le Cannet. Z drogi wsch\u00f3d-zach\u00f3d autobus kieruje si\u0119 na po\u0142udnie arteri\u0105 prowadz\u0105c\u0105 ku pla\u017cy.\u00a0 <\/p>\n![\"asteroid-city-steve-carell.jpg\"](\"https:\/\/fwcdn.pl\/nph\/1032473\/2026\/73135.2.jpg\")
<\/a><\/p>\n<\/div>\nPrzysz\u0142o\u015b\u0107<\/strong><\/h2>\n
![\"minotaur.jpg\"](\"https:\/\/fwcdn.pl\/nph\/1032473\/2026\/73137.2.jpg\")
<\/a><\/p>\n<\/div>\n
\u00a0\u00a0
Spodziewam si\u0119, \u017ce o Zwiagincewa<\/a> ma\u0142o komu b\u0119dzie chcia\u0142o si\u0119 tak za\u017carcie k\u0142\u00f3ci\u0107. Od premiery “Lewiatana<\/a>” jego krytyczne nastawienie do re\u017cimu sta\u0142o si\u0119 oczywiste dla wszystkich, w tym tych, kt\u00f3rzy filmu nawet nie widzieli. “Niemi\u0142o\u015b\u0107<\/a>” finansowa\u0142 ju\u017c przy wsparciu europejskim, a potem zamieszka\u0142 w Pary\u017cu, bo sytuacja (osobista czy polityczna?) sta\u0142a si\u0119 dla niego zbyt trudna do zniesienia. By\u0107 mo\u017ce po\u0142\u0105czenie tych napi\u0119\u0107 stanie si\u0119 sednem “Minotaura<\/a>” \u2013 dzie\u0142a powstaj\u0105cego w Rydze za francuskie pieni\u0105dze, kt\u00f3re zarazem stanowi jeden z pierwszych g\u0142os\u00f3w pot\u0119pienia wojny w Ukrainie ze strony rosyjskiego tw\u00f3rcy o takim autorytecie. <\/p>\n![\"fatherland](\"https:\/\/fwcdn.pl\/nph\/1032473\/2026\/73138.2.jpg\")
<\/a><\/p>\n<\/div>\n![\"historie](\"https:\/\/fwcdn.pl\/nph\/1032473\/2026\/73140.2.jpg\")
<\/a><\/p>\n<\/div>\n![\"fjord.jpg\"](\"https:\/\/fwcdn.pl\/nph\/1032473\/2026\/73141_1.2.jpg\")
<\/a><\/p>\n<\/div>\nPrzesz\u0142o\u015b\u0107<\/strong><\/h2>\n
![\"200908-scaled.jpeg\"](\"https:\/\/fwcdn.pl\/nph\/1032473\/2026\/73142_1.2.jpg\")
<\/a><\/p>\n<\/div>\n![\"szybcy.jpg\"](\"https:\/\/fwcdn.pl\/nph\/1032473\/2026\/73143.2.jpg\")
<\/a><\/p>\n<\/div>\nTeraz<\/strong><\/h2>\n
![\"GettyImages-2275593504.jpg\"](\"https:\/\/fwcdn.pl\/nph\/1032473\/2026\/73144_1.6.jpg\")
<\/a>